तू विसरू शकणार नाहीस...

तू विसरू शकणार नाहीस...

नदीचा काठ चमचमतं पात्र
उतरता घाट मोहरती गात्रं...

तू विसरू शकणार नाहीस...
कलंडता सूर्य लवंडती सांज
पक्ष्यांच्या माळा किणकिणती झांज...

तू विसरू शकणार नाहीस...
सोनेरी उन्हं वार्‍याची धून
पावलांची चाहूल ओळखीची खूण...

तू विसरू शकणार नाहीस...
दिलेला शब्द ओझरता स्पर्श
दडलेलं प्रेम ओसंडता हर्ष...

तू विसरू शकणार नाहीस....
हातात हात अन तुझं माझं हितगुज
आंब्याच्या झाडावर पाखरांची कुजबुज...

तू विसरू शकणार नाहीस...
भिजलेले डोळे विरलेली स्वप्नं
थिजलेली वाट उरलेले प्रश्न...

तू विसरू शकणार नाहीस
... अन मीही विसरू शकणार नाही...


आभार : सुप्रसिद्ध कवी : श्री. प्रसाद कुलकर्णी

आठव...

न तुज आठव माझी येई कोणास कसे समजावे

न तुज आठव माझी येई कोणास कसे समजावे

नैनी अश्रू तुझ्या त्या न राही कोणास कसे समजावे

न तुज आठव माझी येई कोणास कसे समजावे

उरे मन तुझ्याच साठी

झुरे मन तुझ्याच पाठी

तुझ्या पाठी ते धावत राही

वाट आशेने पाहत राही

अधरी ते धुमसून जाई

कोणास कसे समजावे

न तुज आठव माझी येई कोणास कसे समजावे

न तुज आठव माझी येई कोणास कसे समजावे

नैनी अश्रू तुझ्या त्या न राही कोणास कसे समजावे

न तुज आठव माझी येई कोणास कसे समजावे

तू जग तुझ्याच साठी

जग हे तुझ्याच साठी

मन माझे मी मारत जाई

दिन रात स्मरण तुझे राही

कसे पांग हे फेडू तू पाही

कोणास कसे समजावे

न तुज आठव माझी येई कोणास कसे समजावे

न तुज आठव माझी येई कोणास कसे समजावे

नैनी अश्रू तुझ्या त्या न राही कोणास कसे समजावे

न तुज आठव माझी येई कोणास कसे समजावे

जाणे हे टळेल का

तू हि ती, मज जशी, उरलो मी, तुज जसा

साद घे, राग दे, तुझ वीणा.. मी शूल असा

हाल करतील तुझ्या आठवणी

दुख ओतील डोळ्यात या पाणी

सोडून जाणे हे टळेल का? तुज वीण ते छळेल ना

सोडून जाणे हे टळेल का? तुज वीण ते छळेल ना

एक तो मी होतो, एक ती तू होतीस

स्वर तुझे होते, या अंबरी

जाणून होतो, पाहून होतो

तुझ्या परी कोण या भूवरी

राख झाले ते भ्रम हे सारे

आग उरे आता वाटेत माझ्या

सोडून जाणे हे टळेल का? तुझ्या वीण ते छळेल ना

सोडून जाणे हे टळेल का? तुझ्या वीण ते छळेल ना

तू हि ती, मज जशी, उरलो मी, तुज जसा

साद घे, राग दे, तुझ वीणा.. मी शूल असा

रिते हे उरे मन, चिते सम जळे तन,

राख त्याची तुडवी, वारा असा

दंभी असे दिन, वैराण जीवन

दूर मर्म पाही तारा जसा

भेट हि ठरली शेवटची

वाद ते शेवटचे हे आता

सोडून जाणे हे टळेल का? तुज वीण ते छळेल ना

सोडून जाणे हे टळेल का? तुज वीण ते छळेल ना

कारण ती माझी चांगली मैत्रीण होती.......

कारण ती माझी चांगली मैत्रीण होती.........

साधी सोज्वळ निरागस होती
पण जगाचे भान मित्रत्वाची सान
चांगलेच ओळखून होती
कारण ती माझी चांगली मैत्रीण होती

ती होती तेव्हा बोलायचो खूप एकमेकांशी
हातात हात नसेल कदाचित
पण डोळ्यानेच मला समजून घेत होती
कारण ती माझी चांगली मैत्रीण होती

विचारात घेता ते आकर्षण मुळीच नव्हते
फक्त तिच्या डोळ्यांनी मी प्रभावित होतो
ती हि कधी हा विचार करत होती
कारण ती माझी चांगली मैत्रीण होती

घरी येणे जाणे नसेल एकमेकांचा
कॉलेज मध्ये क्लास मध्ये एकत्रच जात होतो
माझ्या साठी वाट पाहत गेट बाहेर उभी होती
कारण ती माझी चांगली मैत्रीण होती

कधी कधी वाटायचे हि माझी प्रेयसी आहे का
पण दुसरे मन मित्ररेखेच्या आतच खेचायचे
ती बिचारी मनात माझी मित्रताच सांभाळत होती
कारण ती माझी चांगली मैत्रीण होती

माझ्या मित्र मला तीच नाव घेऊन चिडवायचे
एकदा तर गोष्ट हातघाईवर आली
हात खेचून मला घोळक्यातून बाहेर घेऊन आली होती
कारण ती माझी चांगली मैत्रीण होती.......

..हे नाते निखळ मैत्रीचेच होते
प्रेमापेक्षा अधिक महान होते
कधी एकमेकांकडून तश्या प्रेमाची अपेक्षाच केली नव्हती.
कारण ती माझी चांगली मैत्रीण होती......

...आता मात्र वाटत मैत्रीचे प्रेमात रुपांतर का होते
तिला स्वच्छंद जगण्याचा हक्क नव्हता का
कि मला मित्र बनवणे का तिची चूक होती
कारण ती माझी चांगली मैत्रीण होती.

एकदा मित्रांच्या सांगण्यावरून तिचा हात धरला होता
गम्मत म्हणून केले होते सगळे पण हसे तिचे झाले
एका शब्दा ने मला ती काही बोलली नव्हती
कारण ती माझी चांगली मैत्रीण होती.

आजकाल मी एकटाच जातो कॉलेजला
परवा पासून कोणी वाट हि पाहत नव्हत गेट जवळ
तेव्हा मित्र विचारत होते कि ती कुठे होती
कारण ती माझी चांगली मैत्रीण होती.

मला वाटल कि काय करून बसलो
मित्रांचा सांगण्यावर चांगला मैत्र गमावून बसलो
ती काल भेटली तेव्हा म्हणाली सख्या मी तर बाहेर गेली होती
कारण ती माझी चांगली मैत्रीण होती

क्षमा मागितली असती मी तिची
पण तरी हसून वेडा आहेस का म्हणून गेली
आता पुन्हा ती माझ्या गेट जवळ दिसली होती
कारण ती माझी चांगली मैत्रीण होती

जाते म्हणतेस.............

जाते म्हणतेस...................

जाते म्हणतेस हरकत नाही
ढाळतो मी अश्रू एकदा तरी पाहून जा

नाते तोडतेस हरकत नाही
मनी आज फक्त एकदा तरी राहून जा

भातुकली मोडतेस हरकत नाही
पुन्हा आज फक्त एकदा डाव मांडून जा

हसते आहेस हरकत नाही
माझी बुडती नाव पाहून जा

जाळत आहेस हरकत नाही
जळणारे माझे गाव पाहून जा

छळत आहेस हरकत नाही
माझे छीन-विच्छिन शरीर पाहून जा ................

घन घोर मराठी पोर

घन घोर मराठी पोर जातीची थोर लढाया आज पुढे
धार पातीची वार छातीची ढाल धराया आज पुढे

सात वेडे ते घाट मोडे जे आज मराया आज पुढे
वीर थोडे ते प्राण सोडे जे लाज धराया आज पुढे

धर्म रक्षिला मान बक्षीला कृथार्थ झाहलो आज कुठे
सत्य निश्ठीला विठ्ठल भक्तीला पावन पडलो आज कुठे

बाजी भक्तीला जीवा जातीला अमर जाहला आज इथे
आज लाभला शिवा मातीला स्वराज घडला आज इथे

आज मराठी कसा जागतो कोण साधतो राज इथे
कसा वागतो असा नाचतो कोण पहाया आज इथे

पुन्हा शिवाजी पुन्हा शिवाजी जयघोष चालला आज जिथे
जो तो मातला स्वार्थात गुंतला खेळ मांडला आज इथे..........................

आरती स्वामी अण्णा

महामेरू व्रत जगिया

सेविती जन लोक

मनु वेधला देशा

आरती स्वामी अण्णा..

लोकपाल अर्ज बोले

वेठी शासनी धरले

अवतार गांधीबाबा

दिन दुखांच्या नाथा

आरती स्वामी अण्णा

महामेरू व्रत जगिया

सेविती जन लोक

मनु वेधला देशा

आरती स्वामी अण्णा..

मैदानाचे रण करी

उभे भूषण हे दारी

किरण,अरविंद हो

रामदेव गायन करी

आरती स्वामी अण्णा

महामेरू व्रत जगिया

सेविती जन लोक

मनु वेधला देशा

आरती स्वामी अण्णा..

प्रकट मिडिया बोले

अनशन अण्णांनी केले

बैठका संसद सदनी ,त्यांनी मस्तक टेकिले

आरती स्वामी अण्णा

आरती स्वामी अण्णा

महामेरू व्रत जगिया

सेविती जन लोक

मनु वेधला देशा

आरती स्वामी अण्णा..

विटाळ पहाटे जेव्हा जाग येते ....

विटाळ पहाटे जेव्हा जाग येते

विटाळ पहाटे जेव्हा जाग येते

साथ तुझी नसेल या पुढे

जिवंत मनी मरतो मी त्या क्षणी

भीषण आहेत तुझ्या त्या आठवणी......

तू जेव्हा सोडून गेलीस तेव्हाच वधलो..... उरलो देहापुरता, उरले शरीर, उरल्या त्या आठवणी....

आठवते तुझे हास्य, आठवतो तुझा श्वास

आठवतात तुझे नेत्र, आठवतो तुझा त्रास

तुझे ते हासुनी पाहणे, डोळ्यांनी विचारणे

क्षणात जवळ येणे, क्षणात सोडून जाणे

विटाळ पहाटे जेव्हा जाग येते

विटाळ पहाटे जेव्हा जाग येते

साथ तुझी नसेल या पुढे

जिवंत मनी मरतो मी त्या क्षणी

भीषण आहेत तुझ्या त्या आठवणी......

आठवतात ते क्षण जेव्हा समजूत तुझी नाराजी माझी, आता मनाची नाराजी, अश्रूंची समजूत, तुजवीण हि अवस्था माझी.....

कळसावूनी टाकले माझे सुख मी कधीचे

जन्मताच ते पूजले दुख मी पाचवीचे

आता उडे राख स्वप्नांची ती धुमसत

दिनरात रडे एक विराणी घुसमट

विटाळ पहाटे जेव्हा जाग येते

विटाळ पहाटे जेव्हा जाग येते

साथ तुझी नसेल या पुढे

जिवंत मनी मरतो मी त्या क्षणी

भीषण आहेत तुझ्या त्या आठवणी......

देह हा शांत निपचित एका स्मशानी, वाऱ्यामध्ये विरत आहे एक उदास विराणी......

उरले मन हे बेवारस प्रेत माझे

बसले उकिरडे झीझवीत ते तुझे

तुटलेली ती सांज, तुटलेले नाते

तुटलेल्या वाटा, आणि तेव्हा जाग येते.....

.

.

विटाळ पहाटे जेव्हा जाग येते

विटाळ पहाटे जेव्हा जाग येते

साथ तुझी नसेल या पुढे

जिवंत मनी मरतो मी त्या क्षणी

भीषण आहेत तुझ्या त्या आठवणी......

जाग आली पण पुन्हा डोळे मिटतील, तुझ्या विना जगण्यात सारी वर्ष सलतील... भ्रष्ट ते दिवस... नासलेल्या सांजा, आणि ती विटाळलेली पहाट..

एक मैत्र जसा मज तू लाभते...

एक पहाट विस्मय तू भासते
तुझे हास्य मन पुन्हा मागते
स्वच्छंद रहातो मी दुख विसरुनी
एक मैत्र जसा मज तू लाभते

का इतके मनी दुख लपवितेस
हास्य मुखवटा पण श्वास कोंडतेस
ओळखून आहे ते सत्य आतुनी
अनंती सर्वस्व तुझे, तू तिलाच आठवतेस

असे नेत्र मज अर्थ सांगतात
तुज हून अधिक मज तेच भेटतात
वेळ काळ मी विस्मरुनी जातो
दिनरात शब्द हे तुलाच स्मरतात

असा श्वास जर तुझा मी असतो
तुझा उछ्वास तो मला समजतो
पाउले चालता ती तुझ्या बरोबर
तुझा मैत्र मी, गर्व भासतो...

कधी सांजवेळी...

कधी सांजवेळी मनी माझ्या उतरुनी ये

कधी रातवेळी मनी माझ्या उतरुनी ये

अशी ये ना निकट माझ्या कि मिठीतून सोडवेना....

कधी सांजवेळी मनी माझ्या उतरुनी ये

कधी रातवेळी मनी माझ्या उतरुनी ये

तू नाही, तर तुझ्या, पुरतील त्या, आठवणी

मन दुखे, मन जळे, डोळी साचे, पाणी

तू तर माझा श्वास आहेस

तू माझा एक ध्यास आहेस

अशी ये ना निकट माझ्या कि मिठीतून सोडवेना....

कधी सांजवेळी मनी माझ्या उतरुनी ये

कधी रातवेळी मनी माझ्या उतरुनी ये

रात दिन,माझे मन, जळते ग, धुमसुनी

तुज विना,जीव माझा, तडफडे, राहुनी

तू तर माझे गीत आहेस

तूच माझी प्रीत आहेस

अशी ये ना निकट माझ्या कि मिठीतून सोडवेना....

कधी सांजवेळी मनी माझ्या उतरुनी ये

कधी रातवेळी मनी माझ्या उतरुनी ये

कसे सरतील....

कसे सरतील सये, माझ्यावीना दिस तुझे
सरताना आणि सांग सलतील ना?
गुलाबाचे फुल दोन्, रोज रात्री डोळ्यावर
मुसुमुसु पाणी सांग भरतील ना?

पावसाच्या धारा धारा, मोजताना दिस सारा
रितेरिते मन तुझे उरे, ओठभर हसे हसे
उरातून वेडेपिसे, खोल खोल कोण आंत झुरे
आता जरा अळीमिळी, तुझी माझी व्यथा निळी
सोसताना सुखावून हसशील ना?

गुलाबाचे फुल दोन्,रोज रात्री डोळ्यावर
मुसुमुसु पाणी सांग भरतील ना?

कोण तुझ्या सौधातून्, उभे असे सामसूम
चिडीचूप सुनसान दिवा, आता सांज ढळेलच
आणि पुन्हा छळेलच, नभातून गोरा चांदवा
चांदण्यांचे कोटी कण, आठवांचे ओले सण
रोज रोज नीजभर भरतील ना?

गुलाबाचे फुल दोन्,रोज रात्री डोळ्यावर
मुसुमुसु पाणी सांग भरतील ना?

इथे दूर देशी, माझ्या सुन्या खिडकीच्यापाशी
झडे सर कांचभर तडा, तुच तुच तुझ्या तुझ्या
तुझी तुझी तुझे तुझे, सारा सारा तुझा तुझा सडा
पडे माझ्या वाटेतून, आणि मग काट्यातून
जातांनाही पायभर मखमल ना?

गुलाबाचे फुल दोन्,रोज रात्री डोळ्यावर
मुसुमुसु पाणी सांग भरतील ना?

आता नाही बोलायाचे, जरा जरा जगायाचे
माळूनीया अबोलीची फुले, देहभर हलू देत
वीजेवर डुलू देत, तुझ्या माझ्या विरहाचे झुले
जरा घन झुरू दे ना, वारा गुदमरू दे ना
तेंव्हा मग धरासारी भिजवेल ना?

गुलाबाचे फुल दोन्,रोज रात्री डोळ्यावर

मुसुमुसु पाणी सांग भरतील ना?

-sandeep khare

तुझ्या वीण जिणे नसे.......

तुझ्या वीण जिणे नसे
कि तुझ्या वीण जिणे नसे.......

कि तुझ्या वीण जिणे नसे
कि तुझ्या वीण जिणे नसे
.
.
.
.
.
.
.
नजरा वेधती ज्याला, तो तर तुझा चेहरा
हृदयी स्पंदने वाजता , पण असती ती उगा
मी तर बर्फ ठरलो असा, जो शुष्क झालेला
तुझा दाह हा विटाळे, रोज सांजेला...

ढाळे किती अश्क मन हे, सदा
श्वास काळजात रुततो, आता
हासुनी सहय हे सर्वदां....

दुख तरी राहुदे तुझे हृदयी आता
पुष्प पाउली माझ्या, त्या कंटकी वाटा....
ह्यांची आता मला भीती नसे.........

कि तुझ्या वीण जिणे नसे
कि तुझ्या वीण जिणे नसे

नजरा वेधती ज्याला, तो तर तुझा चेहरा
हृदयी स्पंदने वाजता , पण असती ती उगा
मी तर बर्फ ठरलो असा, जो शुष्क झालेला
मला सूर्य तो विटाळे, रोज सांजेला...

तुझ्या आठवा त्या वार करी
तुझा स्पर्शाची आंस धरी
पडके घर, मन विराण करी

सहय आहे मला, छळ किती हा तुझा
नाराजी हि तुझी, अबोला पण तुझा...
सुख आज मला हे अवगत नसे

कि तुझ्या वीण जिणे नसे
कि तुझ्या वीण जिणे नसे

नजरा वेधती ज्याला, तो तर तुझा चेहरा
हृदयी स्पंदने वाजता , पण असती ती उगा
मी तर बर्फ ठरलो असा, जो शुष्क झालेला
मला सूर्य तो विटाळे, रोज सांजेला...

कि तुझ्या वीण जिणे नसे
कि तुझ्या वीण जिणे नसे....

तुज विन जीवन

तुज विन जीवन कसे हे
कसे हे जीवन तुझ्या विन

रात्र थांबेना हि सगळी
अस्ती पावे ना माझे दिन

ये ना..
परत तू ..
मन हे हाके तुला

तुज विन जीवन कसे हे
कसे हे जीवन तुझ्या विन

पुन्हा अवकळा आज आली
पुन्हा तुला आठवे मन
पुन्हा मन धावे तुझ पाही
पुन्हा छळ करू लागले सण
पुन्हा छळ करू लागले सण

हे मन तुझे प्रतिबिंब असे
तुझ विन जीवन हे व्यर्थ असे

ये ना..
परत तू ..
मन हे हाके तुला

तुज विन जीवन कसे हे
कसे हे जीवन तुझ्या विन

किती स्वप्ने मन हे पाही
किती अश्रू दिन रात ढाळी
किती पाझरे हे तुझे मन
किती श्वास मोजत राही
किती श्वास मोजत राही

मनी रोज वादळे हि सरती
तुझ विन न जीवन हे उरती

ये ना..
परत तू ..
मन हे हाके तुला

तुज विन जीवन कसे हे
कसे हे जीवन तुझ्या विन ...

तुज विना, मन राधे...

तुज विना, मन माझे, उरते ग, विराणे

मन राधे, तू ये ना, हृदयी हात जवळ घे ना

मन राधे, तू ये ना, हृदयी हात जवळ घे ना

तुज विना, मन माझे, उरते ग, विराणे

मन राधे, तू ये ना, हृदयी हात जवळ घे ना

बैचेन हा उनाड वारा, माझे मन, गोठवे......

निखळे हा तारा, वेगाने असा, हा क्षण, पोखरे.....

त्यास ना मी दिसावे, झाकुनी तुज बटाने

त्यास ना मी दिसावे, झाकुनी तुज बटाने

तुज विना, मन माझे, उरते ग, विराणे

मन राधे, तू ये ना, हृदयी हात जवळ घे ना

मन राधे, तू ये ना, हृदयी हात जवळ घे ना

तुज विना, मन माझे, उरते ग, विराणे

मन राधे, तू ये ना, हृदयी हात जवळ घे ना

त्यास दडवूनी आलो असा हा, तुझ्या, संग मी......

इंद्रधनूची जणू सावली तू, तुझा , रंग मी......

तुझे लक्ष स्मरो मी, तुझा वेध ठरो मी,

तुझे लक्ष स्मरो मी, तुझा वेध ठरो मी,

तुज विना, मन माझे, उरते ग, विराणे

मन राधे, तू ये ना, हृदयी हात जवळ घे ना

मन राधे, तू ये ना, हृदयी हात जवळ घे ना

तुज विना, मन माझे, उरते ग, विराणे

मन राधे, तू ये ना, हृदयी हात जवळ घे ना..

अवेळीचा पाऊस आणि तू ......

अवेळीचा पाऊस आणि तू ......

अवेळी येणार्‍या पावसाला पाहून
मला आठवतेस ती , तू

धांदल, गडबड उडवणारी ,
चकीत करणारी तू

मी येतेय रे , आपण भेटूया
असल्या क्षूल्लक शिष्टाचारात न पडणारी तू

रोजच पडतोय असा येणारा पाऊस
आणि कालच भेटल्यासारखी बोलणारी तू

अवेळीच्या पावसाला मी हरखून पाहत राहतो
जसं वर्षभराचं एकदम बोलणारी तू

झाडं,रस्ते,बिल्डींग,बंगले सगळ्यांना चैतन्य देणारा पाऊस
माझ्या मनाचं मळभ हटवणारी तू

अवेळी आला तरी सुखावणारा पाऊस
प्रसन्नतेचा शिडकावा करणारी तू

अवेळी येणार्‍या पावसाला पाहून
मला आठवतेस ती , तू !

तुज विन...

तुज विन.........

तुज विन, का हे जीवन, का हे जीवन तुज विन

तुज विन, का हे जीवन, का हे जीवन तुज विन

येती तुझ्या आठवणी, राती माझ्या मनी,

बोले माझ्या सवे, तुज मुखी चांदणी

विशंध या, तुझ विन दाही दिशा

पाहून घे माझी धुमसत दशा

उजाड मी वैराण मन

अश्रू वाटा शोधती

ये आज तर माझ्या सोबती

जगणे नसे तुज विन.....

तुज विन, का हे जीवन, का हे जीवन तुज विन

तुज विन, का हे जीवन, का हे जीवन तुज विन

तुला कधीचे स्मरी, डोळे माझे दोन्ही

तुला कधीचे स्मरी, डोळे माझे दोन्ही

चूक न होऊनी, तू भेटशी का कुणी

विस्मरणे, न मज, तुझ्या कथी,

उरलो मी, हा, निशिदिन व्यथी

का श्वास घेऊ , का मी जगू, जगणे चुकीचे ठरे.

का झाली तू, माझी वेदना, सांग आज तू हे खरे....

तुज विन, का हे जीवन, का हे जीवन तुज विन

तुज विन, का हे जीवन, का हे जीवन तुज विन

बिल्डर कसे व्हावे.............

बिल्डर कसे व्हावे.............

नमस्कार !!........

आज आपणास मार्गदर्शन करणार आहे बिल्डर कसे व्हावे.

काही जणांच्या मते बिल्डर बनणे हि फारच किचकट गोष्ट आहे . आम्ही म्हणतो
कठीण आहे पण जर आपण इतर यशस्वी बिल्डर पाहिलेत व त्यांचा पायावर पाय
ठेवून जर बांधकाम व्यवसायाची माहिती घेतलीत, तर नक्कीच हा व्यवसाय फलदायी
व क्लेश रहित आहे. इथे आपणास मुद्देसूद व सकल मार्गदर्शन केले आहे, पण
अर्थात हे आजकालच्या जगतातले शिक्षण आहे, व ते आजकालच्या प्रमाणेच
अवलंबिले पाहिजे. बाकी आपल्या तोंडी गरज आहे ती फक्त अरेरावीच्या
भाषेची.....

PLOTTING पलोटिंग -

सर्वप्रथम एक शहरमध्य अडगळीतली एखादी झोपडपट्टी पहावी ,
व तेथे ती आपल्याच पितरांची आहे. तसा आपल्या बांधकाम कंपनीचा बेधडक बोर्ड
लावावा. व सदरला कुंपण घालावे.जर कुणी कागदपत्रे पाहण्याचा हट्ट केल्यास
त्याला सरळ बनावट कागदपत्रे सादर करावीत (अनेक ठिकाणी उपलब्ध किंवा
आम्हाला संपर्क साधणे-व्यंग. ). त्या नन्तरच्या त्रासाला सामोरे
जाण्याकरता इतर साधने असतील तर हा त्रास होत नाही हे देखील खरेच.
त्या नंतर कुठला
महानगरपालिकेचा व पालिकेचा इसम आलाच तर त्याची योग्य ती उठबस करावी व
त्यास सम्मान द्यावा.
नंतर त्याच्या खिशात त्याला संतोषजनक रक्कम कोंबून त्याला व त्याचा
वरीष्ठासव्यक्तिगत भेटणे करावे व तिथेच त्यांचा आकडा विचारावा व त्यांना
वाटा देण्याचे आश्वासन द्यावे. त्यांनतर तिघांनी एका छानश्या बार मध्ये
(शक्यतो लेडीस बार) बसावे. हे केल्याने त्यांची व तुमची घनिष्ट अशी
बांधिलकी तर निर्माण होतेच व ह्या पुढील कामात सरकारी अडचणी येत नाहीत.

SLUM RELOCATION (rehabilitation) झोपडपट्टी उठवणे-

झोपडपट्टी उठवणे हि अजिबात अवघड गोष्ट नाही . प्रथम १०-१५ अट्टल
गुन्हेगारी प्रवृत्तीची(गुंड) माणसे जमवावीत, व झोपडपट्टीमध्ये राहण्यारा
अनेक पुढे पुढे करणारया शहाण्यांना सामुदायिक चोप द्यावा, असे केल्याने
झोपडपट्ट्या ,चाळी हवी त्या किमतीत रित्या करून घेता येतातच त्याचबरोबर
इतर जणांवरहि धाक जमतो, व बिल्डर बद्दल दहशत वजा आदर निर्माण होतो.
(मुंबई मध्ये अनेक उदाहरणे आहेतच.)

बिल्डर व गुंड ह्यांचे रेशीमबंध फारच जुळलेले असतात प्रत्येक कामी
गुंडांची मदत प्रत्येक प्रतिष्ठित बांधकाम व्यावसायिकाला हवीच असते आमचा
तर आग्रह हा आहे की २०-२५ गुंड हे प्रत्येक बिल्डरने पदरी बाळगलेच
पाहिजेत याने बिल्डरची प्रतिमा उंचावते.

BOOKING बुकिंग-

बुकिंग करण्या हेतू सर्वप्रथम एक छान प्रशस्त
"शॉप" भाड्याने घ्यावे (दुकान संबोधल्याने त्याचा भपका कमी होतो). हे
"शॉप" एखाद्या मध्यमवर्गीय पण गजबजलेल्या लोकवस्तीत असावे.बांधकामावर
पैसा खर्च केला नाही तरी पण हे कार्यालय वजा "शॉप" भपकेबाज असलेच पाहिजे
, ज्याने बिल्डरला आपले आकडे सांगण्यास संभाव्य ग्राहकाकडून मज्जाव होत
नाही.
ऑफिसमध्ये आल्या आल्या
ग्राहकाचे हसून स्वागत करावे व त्यासाठी शीतपेये वा कॉफी (चुकूनहि चहा
मागवू नये. ) असे आदरतिथ्य झाल्यामुळे ग्राहक भुलतो व त्यास फशी पाडणे
सोपे जाते. त्या नंतर आपला प्लॉट त्यावरील बांधकाम ह्या गोष्टींबद्दल
त्याला वरचेवर माहिती द्यावी व त्याचा काही शंकांना धडधडीत खोटे उत्तर
द्यावे. त्याच बरोबर सर्वात वरील व तळमजला वरील फलाट लवकर विकले जात
नाहीत म्हणून संपूर्ण बिल्डिंग बुक आहे फक्त सर्वात वरील व तळमजल्यावरचे
फलाट शिल्लक आहेत असे खोटेच सांगावे व फलाट गळ्यात बांधावा तसेच आगाऊ
रक्कम हस्तगत करावी व त्याची पावती द्यावी.

CONSTRUCTION बांधकाम-

जास्त समाजसेवा वा बांधिलकी
किंवा माणुसकी न दाखवता शक्य तितके हलक्या दर्जाची सामुग्री वापरून
बांधकाम सुरु करावे, व जास्तीत जास्त माजले बांधण्याचा प्रयत्न करावा .
एकदा का सर्व फलाट विकले गेले की तर बिल्डिंग मेंटेनन्स कडे ढुंकून हि
पाहू नये. त्याच बरोबर घाई घाई ने बांधकाम उकरण्याचा प्रयत्न करावा, असे
केल्याने धनरूपी द्रव्याची बचत तर होतेच व ग्राहकांवर चांगला प्रभाव
पडतो, तसेच आगाऊ रक्कमहि वाढवून घेता येते.

POSSESSION पजेशन-

बिल्डिंग अर्ध्पूर्ण अवस्थेतच काही
इच्छुक ग्राहकांना पजेशन देऊन टाकावे व संपूर्ण फुल-फायनल रक्कम गिळंकृत
करावी. त्यानंतर बिल्डिंगला कुठलेतरी छान नाव देऊन ती अधिकृत सोसायटी आहे
असे स्वयं घोषित करावे. (ती बिल्डिंग अनधिकृत असली तरी ). एकदा का
बिल्डिंग तयार झाली तर नंतरचे फलाटचे पजेस देताना ग्राहकाला खोळंबवावे व
त्याचा संयम (अंत ) पाहावा. असे केल्याने त्याची पुढील होणारी कुरबुर
थांबते.
बिल्डर व्यवसायात लोकांचा तळतळाट,शिव्या
शाप यांना अधिक महत्व द्यायचे नसते फक्त आपले उखळ पांढरे करून घेणे यास
प्राधान्य देणे आवश्यक असते.

EMERGENCY आणीबाणी-

अर्थात कधी कधी बिल्डिंग हि अनधिकृत असल्यामुळे व
ढिसाळ निकृष्ट प्रतिच्या बांधकामामुळे ती पडते किंवा ती अनधिकृत घोषित
करण्यात येते तेव्हा बिल्डरच्या ऑफिसमध्ये फलातधारकांच्या चकरा वाढू
लागतात , अशा वेळी जर कोणता फलातधारक तक्रार घेऊन आलाच तर त्यास आपल्या
नवीन प्रोजेक्ट नवीन बांधकामा बद्दल माहिती द्यावी व तेथे बुकिंग करावयास
सांगावे. व तेथे त्यास डिसकाउंट देण्याचे आश्वासन करावे, पण रक्कम मात्र
तेवढीच जास्त वसूल करावी. या वेळी झालेल्या फलाट धारकाच्या आगमनास पूर्वी
इतके महत्त्व देण्याची मुळीच गरज नाही. अशा वेळी त्याचा हातातील
शीतपेयाची बाटली काढून घेऊन त्याचा देखत नवीन संभावित ग्राहकास दिली तरी
चालेल.
कधी कधी फलात धारक विचलित होऊन जर
तुमच्या ऑफिस मध्ये मोठ्याने आवाज चढवू लागला तर सरळ खुर्चीवरून उठावे व
लगेचच त्याचा कानाखाली आवाज काढावा. असे केल्याने तो फलाट धारक तर गप्प
बसतोच व इतर फलाट धारकांवरही जरब बसते.

जेव्हा गोष्ट फलाट धारकांचा
युनियनची येते तेव्हा आपले पदरी बाळगलेले अंगरक्षक (गुंड) कामी येतात. व
त्या युनियन ला देखील चौदावे रत्न दाखविल्याने परत युनियन करण्याचे फलाट
धारकास स्वप्न ही पडत नाही.
जर फलाट धारक या मध्ये पोलिसांची मदत घेऊ लागला तर आलेल्या पोलिसांचा
योग्य तो सत्कार करून त्यांना काही हवे नको ते विचारावे व संन्यासाचा आव
आणावा.
या नंतर ही एक शेवटची वाट शिल्लक राहते ती म्हणजे "न्यायलय".
"शहाण्या माणसाने कोर्टाची पायरी
चढू नये" असे कुणीतरी खरेच सांगितले आहे त्याचा प्रोसेस जर फसगत झालेल्या
फलाट धारकाला कळला तर तो जीव देणेच पसंत करील. तर मग आमच्या भावी बांधकाम
व्यावसायीकांनो आहे की नाही हा फायदेशीर उद्योग. पुढील वेळी पुन्हा
भेटूच आणखी काही फायदेशीर व सोपे उद्योगांचा इत्यंभूत मार्गदर्शनासह तो
पर्यंत नमस्कार ..........

निष्प्रभ

निष्प्रभ

मग पुन्हा जोडण्याचा प्रयत्न करतो त्या कागदाचे निष्प्रभ तुकडे
उडतात परत खाली पडतात, सांभाळतो.

दाराकडे वाट पाहत नव्हते कुणी, अंधार होता.
दिवसा मी स्वतःच वेळ तपासत बसतो.

कधी ती तर कधी तो काळ अविरत होता
पारावरचा लोळ हळूच लपत डोकावतो.

मग पुन्हा जोडण्याचा प्रयत्न करतो त्या कागदाचे निष्प्रभ तुकडे
उडतात परत खाली पडतात, सांभाळतो.

वारा नेहमीच लिहू देत नाही असे नाही
तीत लिहिताना हात थरथरत असतो
मी नाही तो अद्वैत आवेगच लिहित होता
ते दिन गेले तरी वचने पुन्हा आठवतो

मग पुन्हा जोडण्याचा प्रयत्न करतो त्या कागदाचे निष्प्रभ तुकडे
उडतात परत खाली पडतात, सांभाळतो

कधी दौत सांडते त्यावर तर कधी धूळ साचते
कागद झटकतो अकस्मात तो माझा त्वेषच असतो
करत त्या कागदाचे तुकडे पुन्हा तेच आठवतो
रडतो हतबल डोळे पुसतो हातांनी उचलत असतो

मग पुन्हा जोडण्याचा प्रयत्न करतो त्या कागदाचे निष्प्रभ तुकडे
उडतात परत खाली पडतात, सांभाळतो.

या महागाईमध्ये आपल्या प्रेयसी ला खुश करण्याचे स्वस्त आणि मस्त उपाय...

या महागाईमध्ये आपल्या प्रेयसी ला खुश करण्याचे स्वस्त आणि मस्त उपाय...

१- तिला या दुकानातील स्पेशालिटी आहे करून चहा पाजावा. याच प्रकारे आपली संस्कृती आहे म्हणून इंडिअन रास्ता फूडच रेकॉम्मंड करावे.
२- तिला महागडे गिफ्ट विशेषतः घड्याळ वगेरे घेऊन देण्यापेक्षा लिंक रोड वरील सुंन्दर पण स्वस्त घड्याळ गिफ्ट म्हणून द्यावे जास्त काही म्हणाली तर तू आउट ऑफ फ्याशन आहेस नेहमी ट्रेंड बदलतात वगेरे ऐकवावे.
३- कधी जास्त हट्ट केलाच तर तिला जवळील हिल स्टेशन वर घेऊन जाण्यापेक्षा जवळील प्रेक्षणीय स्थळ वगेरे म्हणजे १०-१५ किमी पर्यंत आटपावे व माझी dignity मला परवानगी देत नाही असे बोल बचन द्यावे.
४- मूवी ला जाण्याचा हट्टाला मराठी बाण्याचा आव आणून मला हिंदी सिनेमे जास्त आवडत नाहीत, असे आखडून सांगावे. तसे पण मराठी सिनेमे आजच्या hi -fi प्रेयासिंना पाहावेसे वाटत नाहीत.
५- वरील सर्व उपायांचा जास्त प्रमाणात वापर केला असता तुमची प्रेयसी साशंक होईल यावर तिला आपल्या प्रेमाचा आणा भाका आठववाव्यात. व तू सर्व गोष्टीन मध्ये पैसा का सामील करतेस असे दयनीय मुद्रेने विचारावे.
६-वरील सर्व उपाय ज्याचे त्याने आपल्या जोखमी वर करावयाचे असून याने होणाऱ्या कुठल्या हि शारीरिक, मानसिक, आर्थिक हानीस व मानहानीस लेखक/सूचक जवाबदार राहणार नाही.

कृपया लेखकाचे नाव विचारू नये.

-नाव न सांगण्याच्या अटीवरून